Yoa Spóa Spýturófa

Smá myndir frá Madonnu ævintýrinu

2006-09-01T19:34:00.000+02:00

Madonnas hitparade

2006-05-16T20:43:00.000+02:00

Þetta er nú aðallega fyrir Evu systir en hérna er hitlistinn á tónleikunum hjá Madonnu:

Hung Up
Where's The Party
La Isla Bonita
Music
Love Profusion
Get Together
Isaac
Erotica
Nothing Really Matters
Jump
Everybody
Dress You Up
I Love New York
Holiday
Bedtime Story
Hollywood
Skin
Ray of Light
Sorry
Borderline
Keep the Trance (nýtt lag)
History (nýtt lag)
Lika a Virgin

Þetta verður ólýsanleg lífsreynsla, bara eins gott að Madonna fari sér ekki að voða þar til í ágúst. Eins og Keith Richards í Rolling Stones, nú er óvíst með tónleikana sem þeir ætla að halda í Horsens í júní.

Hej hej Yoa

Sumarið er tíminn ...... til að fara á Madonnu tónleika

2006-05-15T21:43:00.000+02:00

Já mér tókst það, ég var farin að örvænta og var orðin viss um að það myndi ekki takast þar sem allt virtist vera á móti mér en MÉR TÓKST ÞAÐ (nei ég er ekki enn komin í kjörþyngd) ......
en ég fékk miða á MADONNU TÓNLEIKANA sem verða hér í Horsens 24. ágúst. Ég fékk 6 miða (mátti bara kaupa 6) og munu mamma, pabbi, Björk og auðvitað EVA brjálaði MADONNU faninn koma til mín í ágúst og við förum öll saman á tónleikana. Þau verða hjá mér í 5 daga og þið getið rétt ímyndað ykkur spennuna sem á eftir að magnast hjá okkur. Og vitiði þetta er í fyrsta skipti sem við 5 gerum eitthvað svona saman. Þannig það gerir þetta enn skemmtilegra.
Það sem ég mátti leggja á mig til að fá þessa miða, mér finnst ég eiga hrós skilið. Fyrir það fyrsta var miðasölunni seinkað um eina viku þannig það hittist þannig á að ég átti dagvagt (miðasalan hófst á laugardegi kl. 9.30 og var löngu vitað að maður þyrfti að standa í röð). Ok ég reddaði því með því að biðja Hörð að standa í röðinni fyrir mig sem var ekkert mál að hans hálfu (hélt að þar með væri ég sloppin) nei nei auðvitað varð hann lasinn á föstudeginum og fékk þessa fínu magapest þannig það var ekki séns að hann gæti staðið í röðinni. Ok, ég reddaði þessi með því að biðja Arnheiði vinkonu mína að standa í röðinni fyrir mig frá kl. 7.00 svo ég gæti farið að vinna. Og á hún margar þakkir fyrir, takk Arnheiður. Ekki nóg með að ég væri að fara vinna heldur var afmælishátíð spítalans þennan dag (hann er 30 ára um þessar mundir) og var party og svo veisla beint eftir vinnu, þetta var ég auðvitað löngu búin að skrá mig í. Ég hugsaði bara: Jóhanna þú ert ekki orðin 30 þú hlýtur að geta reddað þessu öllu saman. Sem og ég gerði auðvitað. Ég vaknaði sem sagt kl. 04.00 og við tvær vorum mættar í röðina kl. 4.30, og vÁ hvað ég var glöð að sjá að við vorum númer 4 í röðinni, mér hafði nefnilega reiknast það til að það mættu standa ca 50 í röð við hverja FONA búð í Danmörku til að ég fengi miða, miðað við að allar búðirnar fengju jafn marga miða.
Ég fór svo beint úr vinnunni í partý og þaðan í svaka afmælisveislu með 1000 gestum og drakk mig blindfulla og kom ekki heim fyrr en eftir kl. 01. (NB ég vaknaði kl. 08 morguninn eftir) GERI AÐRIR BETUR. Enda fékk ég mikið hrós fyrir í vinnunni og allir samglöddust mér með miðana mína sem eru núna læstir í bankahólfi, enda hefur verðgildi þeirra aukist til muna. heheh

Tréin hérna blómgast með æðislega fallegum blómum og í alls kyns litum, þessi eru bara brot af því sem er hér í kringum okkur, þetta hvíta er eins og tré með fallegum jólasnjó og hitt er nú bara eins og úr ævintýri, það er víst kirsuberjatré heldur Hörður fram.
Sumarið er sko tíminn hér í Danmörku, Danir segja að sumarið sé komið þegar hitinn fer einhvers staðar yfir 25°C. Það gerðist sem sagt í síðustu viku, ekki reyndar hér í Herlev en það fór ansi nálægt því. Síðasta vika var æðisleg, en samt ekki formlega komið sumar hér í Herlev.
Hér erum við mæðginin eftir einn sólardag úti.

Hörður greyið er enn hvítur sem næpa enda hefur hann ekki átt sjö dagana sæla undanfarið, skólalega séð. Alveg merkilegt með flesta skóla hvernig þeir þurfa að hrúga allri vinnu á einn mánuð, eða svo að segja. Stór verkefni og próf í sömu vikunni. Hann tók sér samt frí einn laugardaginn og tók þátt í pókermóti í skólanum, og auðvitað rústaði hann því :Þ Eini gallinn var að á þessu móti mátti ekki spila uppá peningana svo hann dróg ekki neina björg i bú. Ekki nema pókersett sem vegur hálft tonn og fínt grænt borðteppi teljist sem einhver björg. Ég vil meina að þetta teppi væri fínt á ströndina en hann vill ekki heyra það :S

Við erum bara annars komin í sumarskap hérna fyrir sunnan, merkilegt hvað allt breytist þegar sólin fer að skína, það verður allt í einu fullt af fólki alls staðar og allir eitthvað svo kátir og skrafhrifnir. Ég er ekkert að kvarta, finnst þetta dásamlegt allt saman, vildi óska að ég yrði brún en ekki rauð, það er það eina sem ég er ósátt við. Danska sumarið það nær hápunkti í ágúst, svo enn eru margir mánuðir af sumri eftir.

Bestu kveðjur Yoa

Á Íslandi loksins

2006-03-27T02:03:00.000+02:00

Jæja þá er maður loksins komin hingað í heimsókn eftir langan tíma finnst mér, það eru nú 6 mánuðir síðan ég var hérna svo viðbrigðin eru mikil finnst mér. Yndislegt að sjá fjöllin aftur, var næstum búin að gleyma því hvað er gaman að hafa fjöll í kringum sig, og hvað þau eru falleg. En helv... rokið, því var ég sko búin að gleyma, brrr hvað er kalt núna, það er eins gott að það verði komið vor þegar ég kem tilbaka aftur. Ég er sko búin að fá nóg af þessum endalausa vetri þarna í Danmörku og svo kemur maður hingað í þennan skítakulda.
Anyways.... það er yndislegt að koma hingað og hitta alla saman á einu bretti. Við vorum í afmæli í dag hjá prinsessunni henni Helgu Katrínu. Næstu dagar fara svo í það að eyða tíma með fjölskyldu og vinum og njóta þess að vera í fríi.

Ég hef líka alveg steingleymt að greina frá þeim stórtíðindum að við fjölskyldan erum orðin stolltir eigendur þessa kagga hérna:

Við erum búin að eiga hann í næstum tvær vikur núna og OMG mér líður nákvæmlega eins og þegar ég var nýkomin með bílprófið mitt. Þvílíkur léttir maður, það er ekki lengur kvöl að þurfa útí búð, nú bíð ég ekki með það þar til ísskápurinn er næstum tómur heldur getur maður skroppið eftir einni mjólk eða brauði eða jú neim it. Hann var sem sagt aðallega keyptur í matarinnkaupin (hmmm??), en nú opnast fyrir manni óteljandi möguleikar og getum við nú gert margt sem var ómögulegt áður eða tók allavega þrjú ár að framkvæma.

Mér finnst við hafa verið heppin með bíl, ég varð náttúrulega að hafa pabba með í þessu og var það annað hvort Toyota (sem eru sky-high dýrar hér) eða VW Golf (aðeins billegri) sem kom til greina. Og sko það átti að vera VW golf með 1.6 vél og ákveðin árgerð sem kom til greina, því pabbi hefur komist að því með alla sína reynslu að þeir hafa reynst mjög vel, bila sjaldan og reynast mjög vel. Þannig þessi skilyrði varð bíllinn að uppfylla og takmarkaði það nú ansi mikið leitarniðurstöðurnar hjá mér. Ég fann svo þennan kagga, keyrðan 87 þús, 1996 árg. og með gamla þýska konu (sem er einnig mjög stór kostur segir pabbi, því Þjóðverjar eru svo sparsamir og ég veit ekki hvað) sem eiganda í 9 ár. Við keyptum gripinn á 55 þús danskar og erum við þokkalega sátt. Útgjöld heimilsins aukast auðvitað töluvert við þetta en ég held við munum ekki sjá eftir þessu, það mun bara koma í ljós en enn sem komið er svíf ég í sæluvímu og hlakka til að láta sækja mig á flugvöllinn. Bye bye S-tog!!!!

ooooooooooooooo - oooooooooooooooooo

Vaktirnar í vinnunni gengu mjög vel og mér finnst það ánægjuleg tilbreyting frá þessum venjulegu dagvöktum. Ég er ennþá frekar óörugg með að taka símann og var það eina sem olli mér hugarangri á vöktunum, en þær voru nú svo elskulegar og sýndu mér fullan skilning og slapp ég því alveg við símann á þessum fyrstu vöktum en næste gang ........ :S

Jæja best að drífa sig í háttinn, sjáumst Jóhanna

Vont og það bara versnar

2006-03-05T00:12:00.000+02:00

Já ástandið á þessum bænum er ekkert betra núna en þegar ég lét heyra í mér síðast. Ég sjálf hef það reyndar mjög fínt en nú liggur Loki í hitamóki á mörkum þess að vera með lungnabólgu. Síðast þegar ég mældi hann var hann með 40.6 stiga hita og þá samt með tvo stíla. Við erum nýkomin heim frá læknavaktinni og eigum að koma strax aftur ef ástandið á honum breytist til hins verra. Það er nú stutt að fara sem betur fer. Hann er mjög lasinn greyið, hann kemur varla frá sér skiljanlegum setningum, þá meina ég að hann talar ekki í neinu samhengi en yfirleitt er það mjög fyndið sem hann segir. Hann sagði t.d. áðan uppúr þurru: "Ég vil ekki eiga svona feitan hund". Hvers á Glói greyið að gjalda?

Svo gerðist það leiðinlega í gær að amma hans Harðar fékk hjartaáfall og liggur núna á sjúkrahúsi. Hörður ákvað því í skyndi að skreppa til Íslands í tvo daga, fór í morgun og kemur á mánudaginn. Ég vona innilega að gamla konan nái sér. Við Loki erum því tvö að kljást við þessa pest.

Næst þegar ég mæti í vinnunni verður það kl. 23.30 á mánudagskvölið, jey hlakka svo mikið til.

Pestarkveðjur Yoa

Hversu tussulegur getur maður orðið?

2006-03-01T16:23:00.000+02:00

Einu sinni átti ég son allan settan bólum, það var sem mér þótti verst þegar hann stóð á tólum... :P Æi fann ekkert fyndið sem rímar við bólum. En greyið mitt hvað hann var bólóttur, með löbeboller, heitir reyndar Skoldkropper á dönsku. Hann var með bólur á öllum ómögulegum stöðum, tungunni, vörunum, inní eyrunum, rassaborunni, you neim it. En þær eru á undanhaldi núna sem betur fer, fólkið heima þurfti að sjá um versta hlutan af þessu. Hann fékk að fara á Fastelavn á leikskólanum, eitthvað sem hann var búinn að bíða lengi eftir. (Fastelavn = Öskudagur) Hann ætlaði samt ekki að þora en var svo glaður þegar hann kom heim. Kötturinn var sleginn úr tunnunni og alles. Hann sagðist hafa verið sterkastur en samt ekki tekist að brjóta tunnuna.
Á sunnudaginn var stóri dagurinn hjá mér og Arnbjörgu og súrmatstunnan tekin upp, áttum líka hákarl, harðfisk, rúgbrauð og flatkökur. Þessu var svo skolað niður með köldum bjór. 3 tímum eftir kræsingarnar kárnaði gamanið hjá mér og ég stóð varla úr rekkju næstu tvo sólarhringana, og þá bara til að bjarga rúminu mínu frá stórslysi. En vá það var eins og ég hefði orðið fyrir valtara. Þvílíkir magakrampar (sem eru reyndar ennþá nema bara miklu vægari), vöðvaverkir, höfuðverkur og svo þessi fíni niðurgangur. Úff hvað þetta er búið að vera erfitt að komast í gegnum, ég hef reyndar sofið mest allan tímann sem hefur hjálpað mikið. Núna er ég öll að koma til og stefni að að mæta í vinnuna á morgun eftir 3 daga fjarveru.
En ég er mikið búin að spá í hvort þetta var bara tilviljun að ég át þorramatinn og veiktist svo nokkrum tímum seinna eða hvort ég hafi sýkst eitthvað af honum. En Arnbjörg kenndi sér einskis meins svo mér finnst hæpið að það hafi verið maturinn. En nú hef ég ekki mikla lyst á þorramat og við eigum ennþá helminginn eftir plús við fáum kæsta skötu næstu helgi. En það er nú annar handleggur. Vá hvað við erum klikkaðar.
Gaman að segja frá því að Loki var alveg gáttaður og vildi fá að sjá þennan hákarl sem við ætluðum að borða. Hann greip í höndina mína rétt áður en ég sýndi honum hákarlsbakkann og sagði: Mamma, er hann lifandi??? OMG ég hélt ég myndi deyja.

Ein í kotinu

2006-02-23T00:17:00.000+02:00

Loki er á Íslandi núna, eftir pöntun frá systur minni. Við vorum svo heppin að geta komið honum með fólki sem við þekkjum í flug. Hann fór á föstudaginn síðastliðinn og kemur næsta föstudag. Við Hörður er búin að reyna að nýta tímann og gera eitthvað saman sem við getum ekki (eða allavega mjög erfitt að koma í framkvæmd) þegar sonurinn er heima. Ég er líka búin að sofa MIKIÐ, svaf m.a. til kl. 15 á laugardaginn, það hefur ekki gerst síðan árið 2001 (án gríns). En svo var hann svo óheppinn þessi elska að fá hlaupabóluna, þannig núna ligg ég (trúleysinginn) á bæn um að hann verði nógu brattur til að geta komist í flugið. Það er ekkert skrítið að hann hafi smitast því það liggja flest öll börn hérna á kolleginu með hlaupabóluna. Bráðsmitandi andskoti.
Mamma er líka lasinn þannig þau liggja saman greyin.

Annars styttist nú í að ég komi í heimsókn, við Loki eigum bókað far 25. mars til landsins og verðum í átta daga. Mig hefur aldrei hlakkað svona mikið til að koma í heimsókn, enda 6 mánuðir síðan ég var á klakanum kalda. Sem er ekki réttnefni því það er mun kaldara hér um slóðir en á Íslandi. Mér finnst samt eins og vorið liggi í loftinu núna, það er líka miklu bjartara, meira að segja bjart þegar ég mæti í vinnuna, það finnst mér æði.

Annars er búið að vera nóg að gera hjá mér í skemmtanalífinu hérna, þannig nú er ég búin að segja stopp fram að Íslandsförinni. Ég fór á Þorrablót Íslendingafélagsins það sem hljómsveitin Sixties lék fyrir dansi. Við fórum reyndar á kínverskan stað á undan blótinu. En ég klikka ekki á því á næsta ári að fara í matinn líka. En við Arnbjörg eigum reyndar þorramat sem verður borðaður við gott tækifæri sem fyrst. Svo er búið að vera fullt af partýjum og fylliríum hérna það vantar ekki.

Nú er ég að ljúka lærlingstímanum mínum í vinnunni og tek fyrstu vaktirnar mínar eftir rúma viku. Jey.

Við Hörður erum búin að ákveða að kaupa okkur bíl hérna. Ætlum nú ekkert að vera stórtæk, leita okkur að bíl á bilinu 30.000 -50.000 danskar. Ég vona að við verðum búin að ganga frá því áður en Hörður fer að vinna á Íslandi í sumar, ég meika ekki að vera ein og bíllaus hérna.

Læt þetta nægja í bili, Yoa

Ullarbrúðkaup

2006-01-17T22:43:00.000+02:00

Hann situr þarna, 12 árum eldri, með margra mánaða hárlubba, 20 kg þyngri og órakaður og vitiði, ég gæti ekki elskað hann meira. Við eigum víst 7 ára brúðkaupsafmæli í dag, við gerðum nú ekki mikið í tilefni dagsins, keyptum okkur súkkulaðitertu og buðum vinum okkar með okkur. Við erum svo nægjusöm, fórum reyndar í gær og keyptum okkur gjafir í tilefni dagsins, sonurinn fékk líka.
En hvað ég er glöð að eiga hann og þakklát fyrir allt sem við eigum saman, og allar minningarnar sem við deilum saman.
Þeir sem þekkja okkur vita hvað við erum ólík en við látum það ekki stoppa okkur, ég veit það sem stendur í hringunum okkar mun standast.
Ég er bara svo ástfangin, hann er minn annar helmingur.
Hörður, ég ELSKA þig.
Þín Yoa

Gleðilegt árið 2006 allir saman!!

2006-01-08T22:57:00.000+02:00

Árið 2005 er liðið, ég bjó 11 af 12 mánuðum þess í Danmörku, eitthvað sem ég hélt að myndi aldrei gerast. Að ég flytti af landi brott og reyndi fyrir mér í öðru landi. En þetta er nú bara ekki eins og ég hafði ímyndað mér, þetta er bara ekkert mál. Maður er fljótur að aðlagast. Ég hef ekkert fundið fyrir heimþrá og líkar mjög vel að búa hér. Ég sakna auðvitað allra minna nánustu en maður verður að vera sjálfstæður og slíta naflastrenginn. Nákvæmlega það sem ég hef gert. (Engar áhyggjur, við komum aftur heim!)

Síðustu 2 mánuðir eru búnir að vera mjög annasamir. Það byrjaði á því að Eva, Helga og Dísa komu í heimsókn í byrjun nóvember og voru í 5 daga. Fimm dögum eftir að þær fóru tók ég að mér að passa hér einn 18 mánaða í tvær vikur.
Vorum tvær sem skiptumst á að hafa hann í nokkra daga í senn. Hann var algjör engill og það gekk mjög vel. Tengdamamma kom svo í heimsókn 6. des og var til 13. og svo komu mamma og Róbert systursonur í heimsókn 18. og fóru 23.
Svo komu jólin. Tengdapabbi kom svo óvænt 28. og var í sólarhring og pabbi kom svo 29. og var hjá okkur um áramótin. Nú er vika síðan pabbi fór og ég er enn að jafna mig eftir allan gestaganginn. Það er yndislegt að fá gesti, en það tekur á. Maður er náttla ekki í sinni rútínu og er á fullu mest allan tímann, fyrir utan það að vera að vinna líka.
En það er nú ekki útlit fyrir gesti núna í næstu framtíð svo ég get alveg slakað á. Annars eru allir velkomnir ef ykkur vantar gistingu.

Vinnan gengur vel, ég er enn í upplæri eða hvað það heitir og á enn eftir að læra á nokkur tæki, ég býst við að byrja að taka vaktir í mars. Danskan hjá mér er alltaf að verða betri og betri og skil ég núna allt saman en mér þykir enn óþægilegt að tala ef margir eru að hlusta á mig. Í síðustu viku lærði ég á Vitros tækin, mjög skemmtilegt og kom á óvart.

Glói greyið mitt hafði það ekki svo gott í desember. Það byrjaði á því að svæðið í kringum augun bólgnaði upp og honum klæjaði, þegar ástandið virtist ekkert skána fór ég með hann til dýralæknisins hér í Herlev og fengum smá ráðleggingar og ofnæmislyf. Rúmri viku seinna var hann ekki betri og við fórum því aftur af stað og fengum sýklayf og verkjalyf og læknirinn sagði að við þyrftum að fara með hann til augnsérfræðings því ástandið væri slæmt. Ég fékk tíma strax daginn eftir og fórum með Glóa greyið hálfblindan af stað. Augnlæknirinn var með sömu græjur og "venjulegur" augnlæknir til að kíkja í augun á honum og hann sá að lithimnan í báðum augum var bólgin og með smáblæðingar og vökvinn fyrir aftan hornhimnuna væri grár og fullur af dauðum frumum. Hann taldi að þetta stafaði af því að Glói sé með sjálfsónæmi. Hann skrifaði uppá mánaðar lyfjaskammt fyrir greyið og við eigum svo að koma eftir þennan mánuð og ræða framhaldið. En það er gott að segja frá því að Glóa greyið líður mjög vel núna og er líka extra hamingjusamur því ég skipti um mataræði að læknisráði og nú fær hann bara soðinn kjúkling og hrísgrjón. Honum til mikillar ánægju.

Hafiði heyrt um lögmál Murphy's? Pabbi minn hefur alltaf síðan ég man eftir mér haft uppá verkstæði hjá sér stórt veggspjald með helstu lögmálum Murphy's, en þau ganga flest út á það að maður skuli alltaf reikna með því að það versta gerist. "If anything can go wrong, it will" og "If everything seems to be going well, you have obviously overlooked something", þetta er það sem maður myndi kalla svartsýni eða eins og pabbi myndi kalla það raunsæi. Pabbi minn er svartsýnn maður myndi ég segja og hefur alltaf verið. Og hvað haldið þið? Þriggja daga heimsókn hans gekk ekki snuðrulaust fyrir sig. Það byrjaði á því hjá honum að hann lenti í klukkutíma bið útá Keflavíkurflugvelli út af einhverju sem ég man ekki, á meðan kingdi niður snjónum hér í Köben, svo mikil úrkoma hefur ekki sést hér lengi. Það fór því allt í klessu út á Kastrup og við máttum gjöra svo vel að bíða í 4 tíma eftir honum. Hann beið í næstum tvo tíma fastur út á flugbrautinni og þurfti svo að bíða í rúman klukkutíma eftir farangrinum. Ekki er öll sagan sögð þar með, því við tókum bílaleigubíl á meðan hann var hér því nú átti aldeilis að sýna pabba svæðið hér í kring en við gátum lítið notað bílinn þvi hann var á sléttum dekkjum og komst því lítið í öllum þessum snjó, við rétt notuðum hann til að keyra útí búð og útá flugvöll. Ekki nóg með það heldur kvíknaði " Check Engine" ljósið og við þurftum að keyra á bílaleiguna og fá nýjan bíl. Pabbi hafði líka með sér hreindýrakjöt og ætlaði að elda dýrindis máltíð á gamlárskvöld, Hann hafði með sér uppskrift sem átti að vera skotheld og þegar kom að því að versla reyndist ekki hlaupið að því að fá það sem þurfti, það endaði með þvi að við Hörður þurftum að keyra bæjarhluta á milli til að fá það sem vantaði svo pabbi gæti eldað steikina fyrir okkur. Það tókst nú samt og var þetta besti matur sem ég hef fengið, en ekki víst ég fái aftur. ÉG er EKKI hlynnt hreindýraveiðum.
En svona er það, þegar maður er svartsýnn og býst alltaf við því versta þá held ég að óheppnin elti mann. Pabbi ætlar ekki að koma aftur að vetrarlagi, allt of kalt fyrir hann. Ég skal veðja við ykkur, hann kemur í sumar og það ganga verstu rigningar yfir Danmörku sem sést hafa í langan tíma rétt á meðan hann verður hérna. Við skulum sjá.

Annars erum við bara hress, við Hörður fórum í bíó í gær, sáum Pride and Prejudice, hún var æði. Næsta helgi verður svo djammhelgi frá a-ö, Hörður á afmæli á föstudaginn og þá verður djammað og á laugardaginn verður stelpudjamm niður í bæ og þá verður líka djammað. Jei

Jæja, hætt í bili, heyrumst Yoa

Dönsk jól

2005-12-15T00:00:00.000+02:00

Halló,
Nú er danska jólastemningin með jólaglöggi og eplaskífum (sem innihalda engin epli) í algleymingi. Ég er búin að fara á eitt danskt jólahlaðborð í vinnunni og mun svo fara á annað þegar mamma verður hérna. Það er mikill gestagangur um þessar mundir, tengdamamma er nýfarin, var hérna hjá okkur í 6 daga og það var bara æðislegt. Loki svo glaður að hitta ömmu sína og naut þess útí eitt að hafa hana, ég er ekki frá því að yfirborðið í dótakassanum hafi líka hækkað þegar hún var hér. Mér tókst líka að versla allar jólagjafir með henni, við vorum svo duglegar að versla. Nú á ég bara 2 gjafir eftir, það hefur ekki gerst fyrr að ég hafi verið búin að þessu svona snemma. Við verðum bara 3 saman á jólunum og það leggst bara mjög vel í mig, ekki það að ég muni ekki sakna fjölskyldunnar (ég elska ykkur öll og sakna ykkar!) bara gaman að prófa að vera bara við, litla fjölskyldan saman. Pabbi kemur svo til okkar 29. des og verður hjá okkur um áramótin.

Ég þarf líka ða vera búin að öllu öðru áður en mamma og Róbert koma á sunnudaginn svo þetta verða bara stresslausir dagar rétt fyrir jólin, bara njóta þess að upplifa jólastemninguna með gestunum mínum. Þau fara svo heim á Þorláksmessu.

Hörður er búin að fara í eitt próf og á annað eftir, þann 19. des. Hann heldur það hafi gengið ágætlega, hann er allavega ekki fallinn (heldur hann :S)

Nú er ég næstum búin að vinna í 2 mánuði á spítalanum og finnst það enn jafn skemmtilegt, er búin að læra að keyra blóðsykurinn, storkuprófin og er núna að læra á blóðfræðina. Þessi vika er reyndar búin að frekar strembin því ég er með konu sem er víst "sú versta sem vinnur þarna" það er er segja manneskjan sem engin þolir. Ég var komin á þá skoðun þegar ég var búin að vinna með henni í 4 tíma að ég hlyti að hafa gert henni eitthvað því ég hef ekki kynnst svona framkomu áður en komst svo að því stuttu seinna að hún er bara svona hræðilega ósamvinnuþýð og á erfitt með að vinna með öðrum og allir segja mér að hlusta ekki á hana og hika ekki að kvarta undan henni. Sem ég hef nú ekki gert, ennþá :S. En guð minn góður hvað hún er leiðinleg, ég skil það vel að hún sé ógift og barnlaus. Heyrði hana segja í dag að hún þyrfti engar jólagjafir að kaupa, bara fyrir sjálfan sig, og það gerir hún ekki, hnuff. Bara 2 dagar eftir með henni sem betur fer.

Jæja annars erum við bara hress og okkur líður mjög vel, kveðja Jóhanna (-10.4 kg)

Thvottahus

2005-11-17T14:44:00.000+02:00

Nuna neydist eg til ad tvo tvottinn okkar i sameiginlega tvottahusinu sem er her a kolleginu. Tar eru 13 tvottavelar og 6 turrkarar. Tar sem eg hafdi enga reynslu af svona tvottahusum adur ta var eg buin ad imynda mer ad tetta væri glatad ad geti ekki bara skellt i vel tegar mer hentar. En svo hef nu eg sed ad tetta er bara ekki alslæmt. Stærsti kosturinn er kannski ad eg get tvegid eins margar velar og eg vil i einu sem tydir ad eg fer einu sinni i viku i tvottahusid og næ ta ad tvo og turrka allt a rumum tveimur timum, NB yfirleitt 5-6 velar. Mer finnst lika tægilegt ad hafa ekki tvottavel i gangi i kringum mig.

Pabbi var svo heppinn ad vil skildum velina eftir tvi hans vel gaf upp øndina svo nuna fær hann ad nota okkar vel. Og tad sem hann elskar vid mina vel er ad hun hefur ullarprogram. Pabbi hefur verid ad handtvo ullasokkana sina med misgodum arangri. Ja skulum bara segja ad hann hafi turft ad kaupa nokkud marga auka sokka vegna handtvottarins.

Annars get eg ekki sagt ad eg sakni ekki upptvottavelarinnar minnar. Vid gætum møgulega haft hana en ta tyrftum vid ad forna einum stærsta skapnum i eldhusinu undir hana og tvi nenni eg ekki. Reyni ad tora lengur, en djøfull er eg leid a tvi ad vaska upp.

Farvel Yoa

2005-11-15T20:06:00.000+02:00

Update

2005-11-14T17:24:00.000+02:00

Jæja best að láta vita af sér, ég er búin að hafa gesti í 5 daga, Evu systir og Helgu mús og Dísu frænku. Það er svo gaman að fá gesti, tíminn flýgur áfram. Við gerðum heilmikið, eða kannski réttara sagt heimsóttum nokkur moll jú og kíktum aðeins í tívolíið. Þær gátu eytt smá pening og keypt nokkrar jólagjafir. Við lentum í hræðilegu á laugardaginn þá fórum við í field´s. Ég var í makindum mínum að borða forréttinn minn sem var salat með kjúklingavængjum og rakst þá á þetta huge skordýr í salatinu mínu. Verst var að við vorum svo sjokkeraðar að við fórum ekki fram á að fá þetta frítt en þeir gáfu okkur 20% afslátt, nú er ég náttúrulega fúl yfir því, auðvitað hefðum við átt að fá matinn frían, sérstaklega þar sem við borðuðum ekki mikið af þeim mat sem eftir kom. ÉG er mikið að spá í að senda þeim email og kvarta formlega. En allavega þetta var Ameríski matsölustaðurinn í fields. Mæli EKKI með honum. Ég hef borðað þar áður og þá var ég ekkert mjög ánægð með þjónustuna svo nú er það bókað að ég fer ekki þangað aftur.

Átakið mitt var annars sett á hold þessa vikuna og nú verð ég að taka á því til að bæta mér það upp, annars var ég búin að missa 9.8 kg í síðustu vigtun og 60 cm farnir. Þetta gengur bara mjög vel hjá mér, ég sé fram á að þetta muni loksins ganga upp hjá mér. En það er nú enn langt í land en ég er samt glöð með hvert kíló sem fer.

Nú er ég búin að vinna í næstum mánuð á spítalanum og líka mjög vel. Ég er algjörlega komin yfir hræðsluna við að taka blóð og geri barasta mjög mikið af því þessa dagana. Fyrstu 3 vikurnar var ég í æfingu á blóðtökustaðnum og þar tókst mér að komast yfir þetta. Ég lærði líka að nota butterfly sem hefur algjörlega bjargað mér. Fyrir ykkur sem ekki vitað þá er það svona sérstök nál sem maður notar sem er með slöngu þannig það er ekkert mál að skipta um glös. En það var það sem mér fannst alltaf svo erfitt. Í síðustu viku byrjaði ég svo á rannsóknarstofunni sjálfri og mun vera ca. viku á hverri stöð. Í dag var ég svo ein á stöðinni, sem er glúkósu mælingar, vá hvað tíminn leið hratt, ég var á fullu allan tímann. Ég held ég hafi ekki gert mikinn skandal og komst vel frá þessu. Það sem er einna erfiðast fyrir mig er að læra á tölvukerfið hjá þeim, muna allar skipanir og svoleiðis. Mér finnst líka miklu erfiðara að skilja sjúklingana uppá deildunum heldur en fólkið sem ég er að vinna mér, yfirleitt kinka ég bara kolli og sæki hjúkrunarkonu. Það var nú einn í dag sem ég held að hafi ekki verið alveg heill en hann heimtaði að fá kvittanir fyrir þeim blóðprufum sem ég tók. ÉG sagðist bara ekki hafa svoleiðis. Hann var ekkert ánægður.
Það er svo gaman að vera farin að vinna, vera búin kl. þrjú og þurfa þá ekki að hugsa um neinn andsk... heimalærdóm. Þvílíkur léttir. Mér finnst þetta æðislegt.

Núna er komin vetrartími hér svo nú munar bara einum tíma á mér og Íslandi. Mér finnst það einhvern veginn miklu betra, þá erum við ekki svo langt á undan. Danir eru nú ekki allir sammála um ágæti þess að hafa svona sumar/vetrartíma, mér finnst þetta frekar skrítið. Allt í einu er orðið dimmt miklu fyrr á daginn og bjart þegar ég fer í vinnuna.

Heyrumst Yoa

Það stóð stutt yfir

2005-10-17T22:16:00.000+02:00

Já skólagangan stóð stutt, ég ákvað sem sagt að hætta. Ástæður þess eru nokkrar en í hreinskilni sagt þá var ég bara ekki að nenna að vera í skóla. Langar útá vinnumarkaðinn. Og þangað er ég líka komin :D Ég er komin með vinnu á spítalanum hér í Herlev, þessum sem er í bakgarðinum hjá mér. Ég fór í viðtal á fimmtudaginn í síðustu viku, var ráðinn á staðnum og réð hvenær ég byrjaði. Ég ákvað að vera ekkert að hanga lengur heima svo ég byrjaði í dag. Ég fékk vinnu á rannsóknarstofu í klínískri lífefnafræði. Ég er að fara að gera það sem ég óttast mest, að taka blóð í lítra vís (ásamt fleiru auðvitað). :S En það borgar sig að takast á við það og henda sér í djúpu laugina. Ég fæ víst góðan æfingartíma í þessu öllu, 3 mánuði og eftir það tek ég fullan þátt í öllu sem gert er á rannsóknarstofunni, m.a. vöktum. Vinnutíminn er frá 7.30 til 14.54 og 29 mín í matarhlé. Ég þarf því á fætur fyrir allar aldir og neyðist því til að fara snemma í háttinn, eitthvað sem þarfnast aðlögunar. Hörður mun núna sjá um að fara með Loka á leikskólann svo Loki fái að kúra aðeins lengur með pabba sínum. Hörður mætir nefnilega aldrei í skólann fyrr 9-10. En leikskólinn opnar sem betur fer kl. 7 ef maður þarf á því að halda.

-------------------------------- o ----------------------------------

Það er farið að kólna í Danmörku, annars er búið að vera hálfgert sumar hingað til. Og maður hefur ekki séð dropa úr lofti mjög lengi. Nú þarf að klæðast vettlingum á hjólinu og barnið sett í úlpu og með húfu. Mér finnst þetta alveg ágætt, það getur nú ekki verið sumar endalaust. Líka fínt að loka gluggum til tilbreytingar.

---------------------------- o -----------------------------------

Ég var í vigtun áðan og 7.7 kg farin, fór aðeins upp í síðustu viku en tók það ásamt meiru af núna. En mér fannst það full mikil bjartsýni þegar mér var réttur vinnugallinn í morgun, í stærð MEDIUM, fólk er eitthvað crazy, ég hef aldrei notað þessa stærð, ekki einu sinni sem barn. Ég heyri það oft að ég beri mín aukakíló vel, en fyrr má nú aldeilis fyrr vera. Þarf nú ekki að segja það en ég komst náttla ekki með hálft lærið í buxurnar, en jakkinn passaði, þröngur samt.
Þeir eru svo flottir á því hér að maður fær að velja sér nýja vinnuskó, velur bara hvaða gerð, og værsogo.

Jæja best að fara í háttinn,
hej hej Yoa

Morð framið á Kagsåkollegiet í morgun

2005-10-11T22:37:00.000+02:00

Já og ég sem hélt að við byggjum á svo rólegum fjölskylduvænum stað. Nei nei nú er maður beðin að svipast um eftir morðvopni í garðinum hjá sér.

Þetta byrjaði þannig í morgun að ég var í makindum heima og varð ekki vör við neitt, en það er nú kannski af því ég var sofandi:P En allavegana þá fór ég út í göngutúr með um tólfleitið og á heimleiðinni keyra 2 lögreglubílar framhjá mér, ekki með sírenum en keyrðu mjög hratt þannig það ískraði þegar þeir tóku beygjur.
Ég hugsaði að nú hlyti nágranni minn að hafa kálað sinni konu en þegar ég gekk inn götuna sá ég að það var ekkert að gerast fyrir utan hjá mér heldur lengra inní götunni. Þar voru 3 lögreglubílar, 1 mótorhjól og sjúkrabíll og búið að girða af svæði fyrir framan íbúð. Ég fór og talaði við fólk sem var farið að safnast saman fyrir framan húsin og komst þá að því að kona hafi verið myrt í íbúðinni sinni. Hin myrta, hét Gunnhild Garmo og er frá Noregi, hún hefur búið í mörg ár í Danmörku og á 2 börn, 6 ára og um eins árs. Það sem maður hefur heyrt og séð í fréttum er að faðir yngra barnsins hennar stakk hana með hníf um kl. 10 í morgun. Hann hringdi svo sjálfur í lögregluna eitthvað seinna og sagði hvað gerst hafði. Nágrannar hennar heyrðu hana spila á píanó og allt í einu hætti það og það heyrðist dynkur.
Það er náttúrulega hræðilegt að konan hafi verið myrt, en manni þykir verst að hugsa til barnanna, þau voru bæði á leikskóla hér og voru svo ekki sótt fyrr en eftir 16 í dag. Það var það sem allir hér á svæðinu höfðu áhyggjur af, hvað verður um börnin. Manni fannst eins og það væri engin til að ná í þau eða passa þau. Og við vitum núna að það voru konur frá félagsskrifstofunni sem sóttu þau. Ömurlegt.

En eins og búast má við er ekki talað um annað hér á kollegi-inu allir í sjokki. Ég hef heyrt í dag að það gekk nú eitthvað mikið á hjá henni greyinu, átti örugglega frekar erfitt líf. Hún sendi t.d. öllum hér á kollegi-inu mail um það að henni fyndist ömurlegar kjaftasögurnar sem um hana gengju og fólk ætti frekar að koma í heimsókn og kynnast nágrannanum áður en það færi að bera út sögur. En málið var að það var íslensk kona sem fór og bankaði hjá henni vegna þess hún hafði heyrt mikil læti og öskur og hélt það væri ekki allt í lagi. Og út frá þessu áleit konan að það gengju miklar sögur um sig og sagði að það væri sko ekkert ofbeldi í gangi??? Þegar hún sendi þetta mail þá vissi enginn hver þessi kona var eða hvaða kjaftasögur hún var að tala um og fólk fór að tala um hana eftir það, að hún væri nú eitthvað skrítin. Og hver liggur núna á líkbörum? Konan sem sór af sér allt ofbeldi!

Æi mér finnst þetta svo grátlegt allt saman og mjög óraunverulegt. Maður hugsar náttla mest til barnanna sem hafa misst mömmu sína.

Bless í bili Yoa

Kagsaafest

2005-10-09T22:33:00.000+02:00

Svona var stemningin í gær, "Love was in the air".

Þetta var einstaklega vel heppnuð skemmtun í gærkvöldi. Það var goðafræðiþema (við lentum ekki á borðinu hans Loka :(, en stálum samt steinunum sem á var skrifað Loki), boðið uppá sérinnflutt íslenskt lambakjöt og meðlæti, spiluð íslensk tónlist að mestu og dukkinn danskur bjór. Svo var náttúrlega happdrætti, 5 vinningar í boði og ég hreppti 3. vinning, miða á tónleika með Sálinni í Köben. Ég sem er nýbúin að vera á tónleikum með þeim og var búin að ákveða að fara ekki. Ég er strax búin að fá tilboð frá tveimur í miðana. Kannski maður skelli sér ég veit ekki. Við kynntumst nokkuð af fólki (við teljumst sem nýtt fólk sem sagt), og maður komst að því að það er fólk hérna (ok ein kona sem heitir Sigurveig) sem hefur búið hér síðan 1999. En mjög margir hafa verið hér síðan 2001-2002. Fólk virðist bara skjóta rótum hér.

----------------------------- 0 ------------------------------------

Ég gleymdi alveg að segja frá því að ég fór í linsutékk og sjónin var mæld í leiðinni. Nú hefur sjónin í mér lagast eftir að hafa staðið í stað í nokkuð mörg ár, um 0.5 á öðru og 1.0 á hinu. Auðvitað er ég glöð yfir því að sjónin hefur lagast en það þýðir samt það að ég get ekki farið í sjónlagsaðgerð því til að komst í svoleiðis þarf sjónin að hafa staðið í stað í einhvern tíma. En ég er nú alveg sátt á meðan ég get notað linsur. Ef sá dagur kemur að augun hætta að þola linsurnar þá geri ég hvað sem er til að komast í aðgerð til að laga sjónina. Ég er núna búin nota linsur síðan ég var 14 ára, eða í 13 ár, uppá nærri því hvern einasta daga og yfirleitt ca. 10 tíma á dag. Thank god fyrir linsur. Annars væri ég örugglega ógift piparjónka í dag. Nei segir svona. Við systurnar vorum að ræða það að við ættum að skella okkur allar saman í svona aðgerð, maður fær víst afslátt ef það koma 3 eða fleiri saman. Við ætlum að láta mömmu borga með okkur, það var hún sem framleiddi 3 svona gölluð eintök :P

------------------------------ 0 --------------------------------------

Loki var í pössun hjá Árnýju og Mumma og það gékk svona glimrandi vel. Hann var reyndar farin að spyrja um mig um morguninn en ekkert annað en það. Glói fékk að koma með í bæinn að sækja Loka. Soldið skrítið að fara með hundinn í lestina og strætó. Þetta er svo lítið mál hérna, ég vildi að Íslendingar væru svona umburðalyndir gagnvart hundum eins og Danir. En úr því ég minnist á Glóa þá er hann í megrun eins og mamma sín. Hann þarf reyndar "bara" að missa 1.8 kg en það er nú samt 33% af líkamsþyngdinni. Það er hægt að taka þátt í sér megrunarprógrammi og fá verðlaun ef hundinum tekst ætlunarverkið á ákveðnum tíma. Ég fékk svona bækling með fyrir og eftir myndum af gæludýrum. Hversu fyndið er það? Ég hef þó allavega þjáningarsystkin í megruninni. Æi hann skilur þetta ekki, hvað er verið að svelta mann svona?

----------------------------- 0 ---------------------------------------

Vissuð þið að Danir selja grænmeti í stykkjatali en ekki eftir þyngd?
(Bara vínber seld eftir þyngd)
Vissuð þið að hér er sjaldgæft að rekast á kvenkyns póstburðarmann?
Vissuð þið að bensín í Danmörku er næstum eins dýrt og á Íslandi?
Nei hélt ekki.

Þar til næst, Yoa

Ka' var þú?

2005-10-07T21:34:00.000+02:00

Mér var rænt af hryðjuverkamönnum og þeir kröfðust lausnargjalds sem enginn vildi borga svo þeir skiluðu mér bara og hér er ég því komin aftur. (ok, varð að búa til lélega afsökun fyrir þessari fjarveru minni)

Anyways, við höfum það mjög gott, allt á fullu eins og alltaf. Hörður er á kafi í verkefna vinnu í skólanum og ég hef alveg nóg að gera. (Segi betur frá því síðar.)

ÉG skrapp nú til Íslands og gerði mitt besta til að hitta alla en það var erfitt á bara 4 dögum. Ég reyndi þó að verja mestum tímanum með Helgu Katrínu frænku minni og sjá hvað henni hefur farið fram síðan ég sá hana síðast. Henni hefur nú farið mikið fram í þyngd og er orðin hin mesta bolla, sem er nú allt í lagi þegar maður er svona lítill, enda var hún líka horuð greyið síðast þegar ég sá hana(ef hægt er að segja svoleiðis um ungabörn) . Ég fór líka með henni í ungbarnasund og vakti það upp gamlar minningar frá því ég var með Loka í sundinu.
Feðgarnir voru einir heima í fyrsta skipti í svona langan tíma og gékk það eins og í sögu. Loki var meira að segja ekki eins kátur og ég átti von á þegar ég kom. Bara hæ mamma, ert þú komin, og svo vildi hann fá að sjá hvað ég keypti fyrir sig. Æi hann er orðinn svo stór eitthvað.

Frá því ég skrifaði síðast hef ég líka minnkað aðeins, já um nokkur kíló og fullt af sentimetrum. Ég ákvað að setja það hér inn svo það væri erfiðara fyrir mig að gefast upp, fengi kannski smá klapp á bakið þegar ég næ árangri. Þar sem ég hafði bætt á mig næstum öllum kílóunum sem ég missti þegar ég var hjá einkaþjálfaranum þá ákvað ég í ágúst að drífa mig á fundi hjá De Danske Vægtkonsulenter (framvegis DDV) sem útleggst á íslensku, dönsku vigtarráðgjafarnir og sem ég komst að síðar er kallað "Danski kúrinn" á íslensku. Þetta er nú mjög auðvelt, maður mætir einu sinni í viku og er vigtaður og manni er ráðlagt hvað maður á að borða. Eða kannski réttara sagt maður fær viku skema sem inniheldur allan þann mat sem maður þarf að borða á einni viku, með jafnri dreifingu náttúrulega. Og þetta gengur bara glimrandi, það er sem ég stolltust af er að ég hef minnkað kókdrykkjuna úr allt að tveimur lítrum á dag í hálfan lítra á dag (sem er leyfilegt magn :P) Og MJÖG lítið borðað af nammi, bara rétt þegar ég fór til Íslands.
Þegar ég var hjá einkaþjálfaranum var ég náttúrulega ekki að taka á rót vandans sem er að ég borða ekki rétt og of mikið en nú er ég að því. Ég er náttúrlega algjör mathákur og einstakur brauð og sætindadýrkandi. But no more. Ég þarf samt enn að berjast við innri röddina sem segir: Ég vil sætt, núna!! og held ég þurfi þess lengi. Þetta er eitthvað sem maður slekkur ekki bara á. Fyrstu dagana var ég með hausverk og leið ekki vel, nú er þetta alveg orðið að vana og gengur mjög vel, borða mína lifur einu sinni í viku og fullt af grænmeti, ávöxtum, fisk og kjúkling og drekk helling af vatni. Ég er meira að segja farin að fara í ræktina reglulega og það er bara gaman. Þjáist reyndar núna af harðsperrum dauðans og get ekki klætt mig í peysu eða gert neitt sem krefst þess að lyfta höndunum. Borgar sig ekki að taka of harkalega á því.
Ég ætla ekki að breyta þessu í átaksblogg en langar bara að láta ykkur vita hvernig gengur, ég er núna búin að léttast um 6.8 kg og missa rúma 40 cm af mitti-mjöðmum-brjóstum-lærum og handleggjum. Dugleg Jóhanna, þú getur þetta alveg! (0g þið núna :D)
Við erum tvær saman í þessu og hinni gengur jafnvel og mér. Þetta virkar sem sagt vel.

Á morgun er stór dagur hér á Kagsaa, það verður haldin Kagsaafest, sem er einskonar árshátíð fyrir Íslendingana sem búa hér, og við erum ekki fá skal ég segja ykkur. Þetta er með ekta árshátíðarsniði, byrjar á fordrykk og mat, svo skemmtiatriði og happdrætti og svo verður ball til kl. 5. Þetta verður líka stór dagur hjá okkur Herði því við förum að djamma saman í fyrsta skipti í ár. Það er svona þegar barnapíurnar eru ekki á hverju strái. En við erum svo heppin að Árný og Mummi ætla að hafa Loka yfir nótt hjá sér. Svo við hjónakornin getum skemmt okkur ærlega saman. Þetta verður vonandi voðalega gaman.

Mig langar að minnast aðeins og nágrannana okkar hér, þar sem ég sagði ykkur nú frá hremmingum okkar á hinum staðnum, þá eru þessu öfugt farið hér. Stelpugreyið sem býr hér við hliðina lifir við hræðilegt ástand. Kærastinn hennar sér af og til ástæðu til þess að ganga í skrokk á henni. Við höfum nokkrum sinnum heyrt þvílíkar barsmíðar að okkur stendur ekki á sama. En ekki fer maður og bankar, við hringdum einu sinni á lögguna en höfum ekki gert það aftur. Þetta eru krakkar frá Fílabeinsströndinni og eru örugglega yngri en við. Þau eru ekki mjög hamingjusöm að sjá, greyin. Getur maður eitthvað gerst í svona aðstæðum?

Við vorum svo myndarleg um daginn að festa upp hillur í stofunni, það var nú ekki betur gert en það að önnur þeirra hrundi niður og skemmdi skrifborðið okkar. Ég komst síðar að því að við notuðum ekki rétta tappa fyrir skrúfurnar. En hillan er komin upp aftur og vonandi tollir hún þar. Reyndar ekkert komið á hana ennþá. Við erum bæði frekar miklir asnar þegar þarf að taka upp borvél. En maður verður bara að læra.

Stofuofninn tók líka uppá því að leka, það komu hér vaskir menn og fjarlægðu hann en enn bólar ekkert á nýjum ofni. Það er nú í lagi enn sem komið er þar sem haustið er ekki komið til Herlev. Hér er búið að sól og heiðskýrt alla vikuna. Ég er meira að segja komin með smá lit.

Þar til næst, Yoa

Hvað ætlaru að verða þegar þú ert orðin stór?

2005-08-12T21:57:00.000+02:00

Hver fékk ekki þessa spurningu þegar hann var lítill?
Ég veit að ég fékk hana en man ekki hvað ég sagði, ætli það hafi ekki verið búðarkona eða hárgreiðslukona eins og svo margar stelpur vilja. Ég fór ekki að hugsa það af fullri alvöru hvað mig langaði að verða fyrr en í menntaskóla og jafnvel þá, þá var ekkert sérstakt sem mig langaði að verða.
Svo fór ég að hallast að því að mig langaði að verða augnlæknir, ætli það sé ekki af því ég var sjálf tíður gestur hjá mínum augnlækni frá því ég var sjö ára. Mér fannst það svo spennandi eitthvað að vesenast í augum fólks, vitandi líka að flestir læknar hafa það mjög gott fjárhagslega. Svo það varð úr að ég sannfærði sjájfa mig um að ég ætlaði að verða augnlæknir. Ég fór í læknisfræði og þá fyrst fór ég að gera mér grein fyrir að þetta væri ekki það auðveldasta sem ég gæti tileinkað mér í framtíðinni. Ég fór ekki í læknisfræðina af fullum hug og sá fljótlega að ég ætti ekki séns að komast áfram með þessu hangsi sem ég stundaði. Ég sá fram á að reyna nokkrum sinnum við inntökuprófin og allt í lagi með það. En svo fór að ég reyndi aldrei nema einu sinni, líklegast vegna þess að ég var ekki að þessu af fullum hug.
Þá kom Tækniskólinn til sögunnar og ég ákvað að fara í meinatæknanám, það var eitthvað sem ég vissi lítið um en fannst mjög spennandi allt þetta rannsóknarstofuumhverfi. Þegar ég var byrjuð í því þá kom ekkert annað til greina en að klára það nám því ekki ætlaði ég að droppa úr annari námsgrein. Það rann fljótlega upp fyrir mér að minn draumur um starfsvettvang sem gæfi gott í aðra hönd væri úti. Meinatæknar eru ekki þekktir fyrir að vaða í peningum, nema kannski þeir sem eru vel giftir (NB læknum langoftast).
Það kom svo fyrir eins og frægt er orðið að ég átti barn á þessum tíma (heheh) og fór ég þá að hallast að því að mig langaði miklu frekar að vera ljósmóðir en meinatæknir. Það væri miklu ánægjulegra starf. Og ég efast ekki um það að ég yrði mjög ánægð í starfi sem ljósmóðir, en þar sem ég er orðin 27 ára og með mann og barn að þá staldraði ég aðeins við og fór líka að hugsa um hagkvæmu hliðina á þessu öllu saman. Ég veit í dag að lífeindafræðingar (eins og meinatæknar heita núna)og ljósmæður eru á mjög svipuðum launum, þannig að ekki myndi ég verða mikið ríkari á því að verða ljósmóðir (út frá fjárhagslegu sjónarhorni). Þá þyrfti ég líka að eyða þremur og hálfu ári í að mennta mig sem ljósmóðir og það væri líka fjárhagslegt tap (gæti verið að vinna í staðinn).
Þannig að ég fór að hallast að því í staðinn að reyna frekar að bæta við mig námi í tengslum við lífeindafræðina og þannig auka kannski möguleika mína í framtíðinni á meiri peningum (já ég veit að svona á maður ekki að hugsa). Ég tók því þá ákvörðun að gefa ljósmóðurnámið uppá bátinn.
Ég ætlaði ekki að fara strax í skóla en þar sem Danirnir eru tregir til að ráða mig í vinnu þá ákvað ég að prófa að sækja um í skóla núna í haust og drífa þetta bara af. Og það varð úr að ég sótti um í Master í bioinformatics við Kaupmannahafnar Háskóla . Umsóknarfresturinn var reyndar útrunninn en ég lét samt vaða. OG ÉG KOMST INN!!
Þannig að nú er ég að byrja í skóla eftir 2 vikur. Í mastersnámi í dönskum háskóla. OMG!!
Við hjónak0rnin byrjum sama dag í skólanum, 29. ágúst, hann í DTU og ég í KU (hljómar eins og kristileg ungmennafélög).

Nýr fjölskyldumeðlimur

Neibb ég er ekki ófrísk, heldur lét ég verða af því og fór og fjárfesti í páfagauk. Hann pínkulítill, ljósblár, heitir Bíbí og er algjör sóði. Hann er t.d. ekki lengur blár heldur bleikur af kalki. Hann heldur að kalksteinninn sé eitthvað til að bera á sig en ekki naga. Og að matardallurinn sé til að róta í en ekki borða. Ég er enn að temja hann, þ.e.a.s. að fingurvenja hann. Svo má fara að leyfa honum að fljúga um stofuna.

Ekki lengur lítill og saklaus

Barnið mitt, þetta litla og saklausa, var úti áðan, berháttaði sig og skeit í tvo garða hér. Sem betur fer ekki okkar garð en næstu tvo við hliðina. Nú verður honum ekki leyft að vera úti án eftirlits meira. En allavega ég fór og hreinsaði skítinn upp og ég hef sjaldan skammast mín eins mikið, veit reyndar ekki hvort margir urðu vitni af þessu.
Hann fékk allavega góðan fyrirlestur sonurinn og nú mun ég hafa auga með honum.

Leikskólinn hefur gengið mjög vel hjá honum, er búin að vera 4 tíma lengst og næstum alveg sáttur. Hann er líka farinn að skilja heilmikið í dönsku og segja nokkrar setningar eins og: Det er min tur; Det er mit cykel; og fullt af orðum.

Ég er byrjuð aftur á dönsku námskeiðinu (eftir sumarfrí) og kennarinn sagði að mér hefði farið mikið fram. Ég sé núna frammá að taka eitt próf og hætta svo. Ég mun ekki hafa mikinn tíma til að stunda námskeiðið með fullu námi. Það verður þá allavega lítill tími fyrir nokkuð annað. Ég er líka viss um að danskan verður núna fljót að síast inn þegar ég byrja í skólanum.

Hörður kemur eftir viku og þið getið ekki ímyndað ykkur hvað við mæðginin erum orðin spennt. Við erum allavega búin að setja upp kartöflu með fánum til að telja niður og ræðum þetta mikið að pabbi sé alveg að koma. Ég veit að næstu sjö dagar munu ekki líða eins hratt og síðustu 55 hafa gert.

Hej hej Yoa

66 sinnum

2005-08-03T21:50:00.000+02:00

Já hann er þrautseigur hann Loki, hann sagði 66 sinnum:" Mamma viltu segja mér sögu?" þegar hann átti að liggja og sofna. Ég var búin að lesa 2 bækur en hann er auðvitað aldrei sáttur og vill meira og þá kom þetta 66 sinnum. Ég sagði nei eftir 1 skiptið en lét svo sem ég heyrði ekki og að lokum gafst hann upp (eftir smá pásu reyndar eftir 42 skipti) og sofnaði.

Ég fór loksins með barnið í klippingu og gaman að segja frá því að á meðan ég beið voru bara klámblöð til að lesa, ekkert helvítis Séð og Heyrt. Svona eiga stofur að vera. Danir eru æði.

Ég er búin að skila greyið Pjása (hann heitir reyndar Blási en það er erfitt að muna það svo ég kalla hann bara Bíbí). Ég var ekki búin að segja frá en hann var næstum því sloppinn út 3 klukkustundum eftir að ég fékk hann í pössun. Sonur minn og vinur hans komu hingað heim í óleyfi og fóru að fikta í búrinu og hleyptu greyinu út. Þeir urðu síðan svo hræddir þegar fuglinn flaug af stað og vildi setjast á þá að þeir stukku út og fundu mig þar sem ég beið eftir þeim. Þá fékk ég að vita að fuglinn hefði flogið á þá og þá fékk ég þessa sömu hræðslu tilfinningu og þegar mér var sagt að það væri vesen með Glóa. Ég stökk heim í þremur skrefum og inn, sé að búrið er tómt (vissi að eldhúsglugginn væri opinn) og kíki inní eldhús og þar situr Pjási minn í gluggasillunni með ferska loftið leikandi við fjaðrirnar. Ég ætlaði að stökkva á hann og reyna að grípa hann en mundi þá eftir fuglinum mínum sem slapp út af því ég reyndi að ná honum í sömu stöðu, þannig ég hörfaði tilbaka og viti menn, þá flaug minn inní stofu. Ég held mér hafi sjaldan létt eins mikið. En við Pjási urðum bestu vinir uppfrá þessu og nú er ég alvarlega að spá í að fá mér fugl.

Hörður er loksins kominn með staðfesta skólavist eftir smá sjokk í síðustu viku, þá vantaði pappíra og kennitalan var vitlaus svo þeir sögðu bara nei en nú er það komið í lag og hann byrjar í communication technology í lok ágúst.

Ég er ekki enn búin að fá svar, það stafar af því að ég sótti um eftir að umsóknarfresturinn rann út svo ég er tekin með í kvóta 2. Ég veit ekki hvenær svörin koma fyrir það.

Ég er búin að eignast fullt af nýjum vinkonum hér á Kagsaa. Okkur leiðist ekki neitt okkur Loka núna. Það er sko nóg að gera. Við borðum eiginlega saman á hverju kvöldi og gerum eitthvað skemmtilegt um helgar. Við fórum í bíó með krakkana síðustu helgi og erum að plana næstu helgi.

Hej hej Yoa

Lítið að frétta

2005-07-27T23:05:00.000+02:00

Til hamingju með daginn Kristjana!!!

Ekkert merkilegt gerst hjá mér síðan síðast. Ég fór að pirrast í Herði yfir því hvað hann mætti lítið vera að því að tala við mig, og svei mér ef það hefur ekki borgað sig. Hann er allavega búinn að hringja 2x síðan. Í annað skiptið var hann að segja mér frá þeim gleðilegu tölustöfum sem standa á álagningaseðlum okkar. Við fáum nokkra þúsundkalla tilbaka. (Nokkra=marga)

Ég er núna að leggja loka hönd á að gera íbúðina við Haydnsvej tilbúna til afhendingar, en það verður um helgina. Ég er nú búin að taka góðan tíma í þessi þrif, rúmar 2 vikur. Ég get svarið að íbúðin hefur ekki verið svona hrein síðan húsið var byggt 1939. Ástæðan fyrir því að ég er að vanda mig svona er að við eigum um 200.000 í tryggingarfé hjá eigandanum og ég vil fá það tilbaka. Maður hefur heyrt misjafnar sögur af því að fólk hafi þurft að borga út af hinu og þessu. Ég vil allavega ekki gera hann meira pirraðan með því að skila íbúðinni óhreinni. Við höfum fernt á samviskunni, brotin glös, bráðnaða sleif, beyglaðan gólflista og flísast hefur úr gólfinu.

Á morgun verða sendir út svarseðlar frá dönskum skólum. Við fáum þá að vita hvort við komumst í skóla. Mikið er ég spennt. Ég segi ykkur frá því EF ég kemst að. Annars skiptir það engu.

Þessa dagana er ég að reyna að nýta mér það sem ég hef lært af öllu sjónvarpsglápinu og er að reyna að aga barnið mitt. Ég hef smám saman verið að missa tökin, hann alla vega er farinn að ganga ansi langt oft á tíðum. Öskrar mikið og með læti ef hann fær ekki sínu framgengt. Ég held að það sé farið að skila sér. En þetta tekur á. Einstæðar mæður hafa alla mína samúð. Ég er alltof eftirgefanleg og ekki nógu samkvæm sjálfri mér. Ég veit alveg hvar veiku blettirnir liggja.

Ég get samt alltaf hlegið að Loka þegar ég er búin að vera að skamma hann, þá spyr hann: "Mamma er þú reið?" og svo "Mamma er þú pirruð?" og svo þegar mér er runnin reiðin, "Mamma er þú núna góð?"

__________________________o______________________________

Vissuð þið að maður á ekki að nota mýkingarefni til að mýkja handklæði og viskustykki sem eru úr bómull? Það eyðileggur hæfni efnisins til að draga í sig vatn. Til að mýkja svona á maður að nota þurrkara. Já það borgar sig að lesa á brúsana. Kannski þessvegna sem ég er alltaf blaut þegar ég er búin að þurrka mér?

Á morgun fáum við Loki nýjan félaga í nokkra daga. Við ætlum að passa páfagauk í nokkra daga. Ví.

Og við ætlum að hitta Eddu bekkjarsystur mína á föstudaginn og kannski frændfólk okkar líka. Þau eru allavega hér í Kaupmannahöfn. Sjáum til hvort þau hafi samband.

Hej hej Yoa

4 vikur í Hörð

2005-07-23T21:46:00.000+02:00

Já maður er alltaf að telja eitthvað.... verð að hætta að hugsa svona mikið um það en það er ótrúlegt hvað tíminn líður hratt þegar maður er að telja svona.

Vikan er búin að vera ágæt, mér hundleiðist náttúrulega og kvíður fyrir helgunum því þá er eins og það hægist á tímanum og þær eru leeenngi að líða. Það er ekki nóg með að Hörður sé á Íslandi heldur líka þeir sem ég þekki best hérna í Danmörku. Ooogg það er líka svo mikið að gera hjá Herði í vinnunni að hann má ekki vera að því að tala við mig nema á kvöldin og þá er ég að fara að sofa (er yfirleitt sofnuð fyrir 22 að íslenskum tíma) :(

Síðasta vika var sú besta hjá Loka á leikskólanum hingað til, hann fer alveg sáttur og leikur sér við krakkana. David segir að hann sé farin að tala nokkra dönsku, hermir mikið eftir og sé farin að syngja með og sé vinsæll meðal krakkana (?). Núna á hann bara viku eftir niður frá og þá þarf að byrja allt upp á nýtt. Nýr leikskóla, nýjir krakkar, nýtt starfsfólk og ný AÐLÖGUN. Greyið barnið, þriðji leikskólinn hans á einu ári.

Við fórum til eyrnalæknis á föstudaginn og Loki á að fara í rör (kallast dren á dönsku) 10. ágúst. ÉG fékk miða sem segir það helsta um aðgerðina en líka að hann verði að fara heim í bíl (ekki á hjóli eða strætó sem sagt). Hringir maður ekki bara á taxa?

Ég er forfallinn sjónvarpssjúklingur eins og þið kannski vitið og mér þykja "raunveruleika" þættir mjög áhugaverðir. Núna er ég að fylgjast með Bachelorette, Top Model, Super Nanny, You are What You eat, Extreme Makeover (Home edition) og einum sem heitir For Love or Money. Sá þáttur er byggður upp eins og Bachelorette en þar eru peningar með í spilinu, velur fólkið ástina eða peningana. Og þar eru sko allir að spila með alla. Gellan sem þátturinn snýst um hafði úr 15 mönnum að velja og þeir hafa allir peningaupphæð á bakvið sig sem þeir geta valið um hvort þeir taki eða stúlkuna, þ.e.a.s. ef þeir eru einir eftir. En það sem þeir vita ekki er að ef henni tekst á láta þá velja sig en ekki peningana þá fær hún 1 milljón dollara. Þannig hún er að keppast við að vera sem elskulegust og hún hugsar bara um að velja þá sem hún heldur að séu ástfangnir af sér. Þetta finnst mér æði. Hvernig dettur fólki í hug að búa til svona þætti?

Mér datt í hug þar sem ég hef nú ekki frá miklu að segja af sjálfri mér að segja ykkur eitthvað áhugvert úr dönskum fréttum.
-Í vikunni var borið kennsl á síðasta Danann sem saknað var úr flóðbylgjunni á 2. í jólum, þetta var 4 ára barn, alls fórust 45 Danir, þar af 2 ættliðir úr einni fjölskyldu
-73 ára kona var drepinn þegar henni lenti saman við mann sem var að viðra hundinn sinn
-Karlmaður sprengdi húsið sitt í loft upp og drap sig og 5 ára son sinn í leiðinni
-Töskueftirliti á Kastrup flugvelli er víst ábótavant, þeir fundu ekki faldar sprengjur sem settar voru í töskur til að kanna eftirlitið..

Jú eitt fyndið sem ég gleymdi, síminn hringdi nokkrum sinnum í gær og alltaf einhver sem ég ímynda mér að sé ekki innfæddur Dani var í símanum og sagði eitthvað sem ég gat ómögulega skilið. Í 5 sinn sem hann hringdi spurði ég hann eins skýrt og ég gat hvern hann vildi tala við, þá loksins skildi ég það sem greyið maðurinn var að reyna að segja: Hörður!!! hehehe ég hló mikið, sagði nei hann er ekki heima og þá skellti kallinn á svo ég fékk aldrei að vita erindið eða gefa honum upp símann hjá Herði. Hann var örugglega búin að segja þetta 20 sinnum við mig, kannski Hörður ætti að kalla sig eitthvað annað hérna úti. Því þetta nafn er algjör tungubrjótur fyrir þá, kannski ég kalli hann bara Jón.

Heyrumst Yoa

Sólin, pöddur og Glói

2005-07-16T22:25:00.000+02:00

Ég er fyrst núna að komst niður á jörðina eftir að hafa haft gesti í rúmar 2 vikur. Mikið var gaman að fá þau til mín, fyrst komu Eva og Helga Katrín og voru í 8 daga áður en mamma og Grétar komu með Glóa. Fyrri vikan með Evu fór að mestu í verslunarferðir, en einnig í smá pasta og Friends, svona til að rifja upp gamla tíma. Mamma og Grétar komu svo með Glóa minn. Það gekk náttúrulega ekki eins snuðrulaust fyrir sig eins og gert hafði verið ráð fyrir.
Grétar hringdi í mig þegar ég var á leiðinni út á völl að sækja þau og sagði að það væri vesen með hundinn. Ég fékk ekki vægt sjokk heldur STÓRT sj0kk, svo mikið sjokk að tyggjóið sem ég var með leystist upp í munninum á mér og öll líkamsstarfsemi fór í annað veldi.
Þá var það hún Anna Hoj í danska tollinum sem hélt því fram að Glói væri viku of fljótt á ferðinni, ætti að koma 30 dögum eftir hundaæðissprautuna en ekki 21 degi eins og við höfðum lesið á opinberum heimasíðum. Svo var hún líka að bulla eitthvað um að hann hafi ekki verið sprautaður einu sinni á ári eins og á að gera og bla bla bla. Hún vildi greinilega ekki sjá þennan hund. Hún lét mömmu hafa addressu og símanúmer og sagði að við ættum að hafa samband á mánudegi (þetta var á laugardagskvöldi). Farið var með Glóa í gæslu.
Þegar við komum heim af vellinum fór ég beint á netið og las á dönskum opinberum heimasíðum að við höfðum rétt fyrir okkur og Glói var í fullum rétti. En lítið sem við gátum gert annað en að bíða eftir mánudegi. Ég svaf ekkert þessa nótt af áhyggjum.
Kl. 10 á sunnudagsmorgninum var hringt í mig og okkur tjáð að Anna Hoj hafi gert mistök og við mættum sækja Glóa. Sem við gerðum og mikið var það nú gott að fá hann til sín. Hann hafði verið í góðu yfirlæti með einkaþjón alla nóttina. Það þurfti sem sagt að kalla út mann sem gætti hans þar til við komum og sóttum hann. Það kostaði 45ooo kr sem ég hefði þurft að borga og meira til ef þetta hefðu verið mín mistök en í staðinn átti ég að fara með reikninginn til tollsins og þeir að borga. Anna blessunin Hoj mátti sko éta þetta ofan í sig.

Jæja allir sameinaðir á ný og nóg að gera. Hitastigið var óbærilegt alla dagana sem mamma og Grétar voru hérna, aldrei undir 25 gráður og ólíft inni í íbúðinni seinni part dags. Það er fínt að hafa sól og gott veður en hræðilegt að geta ekki komið inn í íbúðina sína og kælt sig niður. Það var bara enn heitara inni. Og við 4 fullorðin og tvö argandi börn. ÉG held að nágrannarnir hafi ekki verið kátir þegar verst lét.

ÉG veit að fjölskyldan hlakkaði mikið til að komast heim til Íslands í sunnan sjö, 11 gráður og skyggni ágætt.

Okkur tókst nú samt að áorka miklu þessa átta daga í sardínudósinni, sauma gardínur, festa upp hillur og ég veit ekki hvað. Okkur tókst samt ekki að fara á Nyhavn og borða eins og mömmu dreymir um. En hún skal fá að fara þangað næst þegar hún kemur.
Við fórum líka í Bakken, Bonbonland, dýragarðinn, field's, út að borða nokkrum sinnum, Ikea og hvað eina. Gerðum þetta milli þess sem við sátum og svitnuðum. Við vorum líka með bílaleigubíl og allan hinn tímann vorum við villt. Við keyrðum alls 600 km og af þeim vorum við villt ca. 300 km. Þegar við fórum í Bakken tókum við (ég var sko bílstjórinn) vitlausa beygju og þökkum fyrir að hafa ekki endað í Þýskalandi. Það er gaman að vera keyra og hafa 3 aftursætisbílstjóra, 2 sem rata og einn sem aðstoðar við aksturinn. Love it.

Loki har nu kun to uger tilbage.... æi sorry datt í danska gírinn, kemur stundum fyrir núna, danskan að ná yfirhöndinni. Loki er líka farinn að segja flyvemaskine í staðinn fyrir flugvél eins og hann sé búinn að gleyma íslenska orðinu. Mjög skrítið og fyndið. En það sem ég var að segja var að Loki á bara 2 vikur eftir á leikskólanum niðurí bæ og á sama tíma skilum við íbúðinni á Haydnsvej. Þá mun maður fara mjög sjaldan niðurí bæ. Þá getur fjölskyldan á klakanum líka hætt að hafa áhyggjur af því að Al Qaida sprengi mann í loft upp því ég efast um að Herlev Bymidte sé ákjósanlegt skotmark. Maður verður aðeins var við þessa hræðslu hérna í Danmörku, alla vega voru allar löggur rifnar úr sumarfríi og settar á lestarstöðvarnar, 2 og 2 saman. Eins og það breyti miklu. Maður heyrir líka allan daginn í strætó og lestum að maður skuli tilkynna alla grunsamlega pakka og aldrei skilja töskur við sig. Ég er svo blá fyrir þessu, óttast eigi Al Qaida. Það er nú samt andsk. mikið af þessum aröbum hérna að þeir ættu ekki að vera að vandræðum að finna einhvern til að framkvæma verkið án þess að vekja á sér mikinn grun. Engir fordómar í gangi ... flaut...

Maður er allavega ekki óhultur fyrir einu hérna og það eru helv.. mýbitin. Þar er sko ráðist á mann úr öllum áttum. Maður er auðveldast skotmark á nóttunni því þá er maður hálfber og ekki með sæng svo maður vaknar gjarnan bitinn. Núna er ég t.d. að drepast úr kláða á lærinu eftir árás síðastliðinnar nætur.
Ég er orðin svolítið meðvituð núna um skordýrin dönsku, en hef þó náð að halda öllum hræðsluköstum í lágmarki, er svo heppin að hafa bara séð eina stóra kónguló og hafði þá Árnýju mér til bjargar. Stóru kúkabrúnu bjöllurnar sem gera árás í ljósaskiptunum virðast koma bara í miklum hita, einmitt þegar maður vill hafa opið út.

ÉG gæti haldið áfram en kýs að gera það ekki, hej hej Yoa

3 ár síðan....

2005-07-01T23:44:00.000+02:00

að mér tókst að eignast barnið mitt á 6 tímum án mikilla kvala. Síðan þá hefur hann gjörbreytt lífi mínu á allan hátt. Líf mitt snýst um hann. Ég elska hann.

Afmælisdagurinn var ekki alveg eins og við höfðum ráðgert. Nóttina fyrir stóra daginn fékk hann sem sagt hastarlega eyrnarbólgu sem endaði með því að hljóðhimnan sprakk. Lítið var um svefn þá nótt. Við ætluðum að fara með ís á leikskólann en það bíður betri tíma. I staðinn fórum við til læknis. Við förum loksins til eyrnalæknis hér í næstu viku (eða pöntum tíma þ.e.a.s.). Átum að vera löngu búin að fara í tékk.
Við héldum samt sem áður afmælisveislu og buðum nokkrum vinum okkar í kökur og ís. Loki fékk fullt af pökkum og hringsnérist hér greyið. Bætti ekki úr skák að vera dauðþreyttur eftir svefnlausa nótt. Ég veit ekki alveg fyrir hverju ég geng en öflugt er það, en ég sem sagt svaf í ca. 5 tíma, er búin að hjóla ca. 20 km og labba 3 km, halda afmælisveislu með mjög fjörugum börnum, taka til og .....er enn á lífi og að blogga í þokkabót.

Eva og Helga Katrín eru hér hjá okkur og það er bara frábært, svo eru mamma og Grétar að koma með Glóa minn á morgun. Mig er sem sagt búið að dreyma að hann lifði flugið ekki af en mér samt tókst að blása í hann lífi. Það er frekar taugastrekkjandi að senda hann í flug.

Við erum mjög ánægð hér í Herlev þó svo maður þurfi að ferðast meir en góðu hófi gegni á hjóli. Sem er sosum allt í lagi núna í 20 stiga hita en ég bíð ekki í það í vetur.

Loki er búinn að fá inni á leikskóla hér frá 1. ágúst, sem er víst alveg met. Við þurfum bara að bíða í 1 og hálfan mánuð en aðrir sem við höfum heyrt í hafa þurft að bíða mun lengur. Guð hvað ég er fegin. Það tekur mig 1 og hálfan til 2 tíma að fara með hann á leikskólann og heim aftur, AÐRA LEIÐ. Og hann er aldei lengur en 3-4 tíma svo þetta er bara grátleg tímasóun. Ég er hætt að nenna því að fara heim í Herlev svo ég fer bara á gamla staðinn og þríf og horfi á Tv og sæki hann svo. Þegar hann byrjar hér á leikskóla er ég 2 mínútur að fara með hann.

Nú er þreytan farin að segja til sín svo ég neyðist til að hætta núna. God nat.
Yoa

10 dagar

2005-06-14T22:28:00.000+02:00

Já þetta fór eins og ég óttaðist, við fengum íbúðina í dag, síðasta mögulega daginn. Við mættum bara þarna upp eftir í morgun þannig þá var nú erfitt fyrir þá að vísa okkur á dyr. En allavegana þá erum við komin með lykla og búin að panta flutningabíl sem mætir hér til okkar í fyrramálið.
Við fórum í dag og létum skrá okkur í Gladsaxe Kommune og létum setja Loka á biðlista á leikskólana tvo sem eru á Kagsaa. Við komumst líka að því að við eigum ekki að borga neitt fyrir leikskóla hér af því við erum svo tekjulág :D.

Loki var sinn lengsta dag til þessa á leikskólanum, frá 9 til 15.30 og maður var bara með samviskubit. En dagurinn gekk fínt fyrir utan að hann pissaði 3x í buxurnar (var með nóg af auka sko), David sagði að það hefði verið svo gaman hjá honum að hann gleymdi að fara á Wc. Eitt af þessum þremur skiptum gerðist á klósettinu nema hvað tilli greyið snéri upp en ekki niður þannig það fór allt á buxurnar en ekki í skálina.

Núna er líka að velkjast fyrir mér hvort ég eigi að fara með hann til læknis og láta kíkja á fæturna á honum. Hann hefur nefnilega af og til kvartað undan sársauka þegar hann er lagstur uppí rúm en við höfum alltaf haldið að þetta séu bara þreytuverkir en núna er ég farin að efast. Ætli sé ekki best að nýta sér þetta fría velferðarkerfi hér í Danmörku og skreppa með barnið til læknis.

Hörður var í munnlegu stærðfræði prófi á mánudaginn og eins og gjarnan er með munnleg próf þá fær fólk einkunnina strax. Haldiði að hann hafi bara ekki skorað 11 sem er næsthæsta sem gefið er, 12 er ekki gefið og 13 bara í mjög sérstökum tilfellum. Ég held hann trúi þessu ekki sjálfur. Vonandi gengur eðlisfræðin (var búin að skrifa erfðafræðin?!) vel, þarf ekki að ganga eins vel samt en væri mjög ánægjulegt.

Nú eru bara flutningar framundan og nóg að gera.

Hej hej Yoa

12 dagar

2005-06-12T23:04:00.000+02:00

Best að byrja að segja frá því að netið er búið að vera afskaplega leiðinlegt hérna í nokkra daga og við neyðumst alltaf til að fara og biðja elskulegan nágranna okkar að endurræsa rouder-inn sinn svo að við getum tengst umheiminum aftur.

Vikan er annars búin að vera ágæt hjá okkur. Á mánudaginn hjóluðum við í tívolí og fékk ég þar með loksins að sjá Tívolíið í Kaupmannahöfn. Mér leist nokkuð vel á staðinn en held þó að mér finnist Bakken skemmtilegri. Það fór að lokum að rigna og við neyddumst til að hjóla heim í grenjandi rigningu. Þessi rigning kostaði Hörð hálsbólgu og kvef. Það er svona að hafa ekki velstarfandi ónæmiskerfi.

Á miðvikudaginn var lukkedag á leikskólanum þannig við Loki skelltum okkur í dýragarðinn með Árnýju og Markúsi sem hún er að passa. Við áttum góðan dag í zoo og ég stalst til að gefa stóru skjaldbökunum gras. Æi þær voru að reyna að teygja sig út fyrir girðinguna en náðu ekki alveg. Það er sko stranglega bannað að fóðra dýrin :S

Fimmtudagurinn fór í að pakka niður í kassa (hmmm hvar hef ég heyrt þetta áður?) og vorum við enga stund að því (enda í mikilli þjálfun). Hörður hringdi svo í inspektörin og komst þá að því að þeir voru ekki búnir að klára að mála svo við þurfum að bíða fram á mánudag. Þriðjudagurinn er allra síðasti dagurinn sem við fáum afhent en ætli það endi ekki með því að við fáum hana þá. Vonandi geyma þeir enn dótið hjá Samskipum, við sögðumst koma á föstudaginn að sækja það.

Loki greyið fékk svo smá magakveisu á fimmtudaginn og ældi 4 sinnum á fimmtudagskvöldinu en var svo hinn hressasti daginn eftir en var samt heima með mér að dúllast, held hann hafi ekkert saknað leikskólans. Mamma er laangbest.

Hörður er búin að vera hjá Bjarna liggur við 24/7 síðan á föstudaginn að læra fyrir mánudagsprófið. Þetta er góð æfing fyrir okkur Loka í að vera ein í sumar.

Ég var bæði vöknuð snemma og sofnuð snemma báða dagana þessa helgi. Hjólaði dáldið með Loka í nýju kerrunni en það virðist bara alltaf fara að rigna ef ég fer út að hjóla.
Við fórum m.a. út í Valbyparkinn í dag og sátum og skoðuðum endurnar og aldrei þessu vant voru þær svangar svo við hjóluðum heim og náðum í brauð. Það var svo gaman að gefa þeim. Við sátum á bekk við tjörnina og þær komu allar til okkar, misnálægt þó. Svo voru 4 litlir andarungar þarna með mömmu sinni og einn þeirra koma og át brauðmylsnurnar milli fótanna á mér, hann var sko ekki hræddur. Vissi ekki hvað það er greinilega. Þarna við tjörnina eru svanahjón með örugglega 8-10 unga og vildu þau líka fá sinn brauðskerf. Alveg magnað að fylgjast með þeim hvað þau passa börnin sín. Það kom laus hundur (hvolpagrey sem kann ekki að hlýða) og fannst endurnar vera spennandi en blessaður svanurinn fór í viðbragðstöðu og hvæssti (eins og eiturslanga ég er ekki að ljúga) og breiddi út vængina og gerði sig tilbúinn að ráðast á hundinn. Og við Loki vorum í svona 1.5 m fjarlægð. Ég dró nú Loka að mér, hefði ekki vilja mæta svaninum, vitandi að svanir geta drepið menn.
En við fengum þó að halda á andarunga og ég þurfti að útskýra heillengi fyrir Loka hvaðan ungarnir og eggin koma. Úff það getur verið erfitt að útskýra einfalda hluti fyrir 3 ára. Bíð ekki í það næst þegar við spælum egg.

Á morgun vonandi fáum við blessaða íbúðina. Mér líður eins og ég sá á hóteli því Hörður var svo elskulegur að pakka öllum fötunum mínum niður og ég finn ekkert hvorki nærbuxur né sokka. Við erum allavega í viðbragðsstöðu. Hörður fer í prófið í fyrramálið og hringir í inspektörin um leið og hann er búinn. Ef við fáum hana þá verður hringt og pantaður flutningabíll og svo flutt eftir hádegi. Mummi hennar Árnýjar ætlar að vera svo elskulegur og hjálpa okkur við þetta.

12 dagar þarna í fyrirsögninni vísa til dagana sem eftir eru þar til ég fæ gesti. Eva er núna að vesenast í því að fá passa (Passport ekki pössun) fyrir prinsessuna. Hún fattaði nebbla ekki að af því að barnið er ekki skráð í þjóðskrá undir nafni að þá kemur stúlka Grétarsdóttir í passann en á farseðlinum stendur Helga Katrín. Þannig nú þarf að skrá hana í þjóðskrá en-to og tre og það tekur víst 5 virka daga (tók eitt símtal og 1 dag þegar ég skráði Loka fyrir þremur árum). Hún þarf svo að borga flýtimeðferð fyrir passann en sem betur fer eru vegabréf fyrir börn ekki nærri því eins dýr og fyrir fullorðna.
Glói minn er líka byrjaður í undirbúning fyrir komuna og er búinn að fá hundaæðissprautuna og alla pappíra. Jesus hvað ég hlakka til.

Er þetta nú ekki nóg í bili, ef ég fæ blessaða íbúðina á morgun þá líður nú örugglega dáldill tími í næsta blogg. Lofa engu.

Hej hej Yoa

Bíó, zoo og cykler

2005-06-06T10:38:00.000+02:00

Það er bara nóg að gera í Danmörku. Ég fór í bíó á miðvikudaginn með Árnýju að sjá Million Dollar Baby. Ég vissi lítið annað en að hún hefði unnið nokkra "Óskara" og fjallaði um kvenkynsboxara. Ég varð strax ánægð þegar ég heyrði í gamla vini mínum Morgan Freeman segja söguna. Ég kalla hann gamlan vin vegna þess hann leikur í bestu mynd allra tíma að mínu mati, The Shawshank Redemption sem ég er búin að horfa á aaaansi oft. En alla vega þá var myndin góð, endirinn ekki eins og maður á að venjast í amerískum bíómyndum (happy ending) en ég grét ekki neitt. Mæli alveg með henni.
Ég fór svo aftur í bíó í gær, á Star Wars: Episode III. Það var nú eiginlega skyldumæting á hana. Hún var líka ágæt, þar gerðist lítið sem maður vissi ekki að myndi gerast. Það er svona þegar menn geta ekki byrjað á byrjuninni og gert þetta í réttri röð. Nú verð ég endilega að sjá gömlu myndirnar aftur (IV, V, VI), helst fljótlega. Ég öfunda þá sem eru svo heppnir að hafa enga mynd séð og horfa á þetta frá byrjun, það er örugglega geggjað

--------O--------

Jæja nóg um bíó, við fjölskyldan skunduðum uppí Charlottenlund á föstudaginn og fjárfestum í "cykelanhænger". Þetta er kerra til að hengja aftan í hjól og 2 börn ásamt fullt af dóti kemst í þetta. Svo er líka hægt að nota þetta sem venjulega kerru á fjórum hjólum. Þetta er bara sniillld. Eitt af því skemmtilegasta sem við höfum fjárfest í. Loka finnst svo gaman að vera í þessu á hjólinu. Nú vantaði bara eitt, hjól fyrir Hörð. Alveg ómögulegt að hafa hann hjóllausan, í landi hjólanna. Því var nú reddað á laugardaginn og keypt þetta fína hjól. Við erum búin að hjóla mikið þessa helgi, og eigum eftir að hjóla enn meira. Hörður þurfti að játa sig sigraðan fyrir hnakkinum og neyðist til að kaupa sér stóran kerlingahnakk eins og ég er með.

-------O-------

Við hjóluðum í dýragarðinn í gær. Vorum þar í rúma fjóra klukkutíma og hjóluðum svo heim. Það var æði. Það er svo gaman að hjóla hérna svona þegar maður er hættur að vera hræddur við umferðina eins og ég var fyrst.

--------O-------

Við fáum íbúðina á Kagsaa líklegast á föstudaginn. Svo var ég að hringja og spyrja um dótið okkar og við megum sækja það á morgun. Frábært, ég hlakka svo til að flytja og hafa allt dótið mitt hjá mér aftur. Og að Loki fái sér herbergi, ekkert meira dót í stofunni. Gaman gaman.

Hej hej Yoa

Þrumur og eldingar

2005-06-04T09:35:00.000+02:00

Það gekk ýmislegt á í gær í veðrinu. Um daginn var heitt, um 20 gráður og það var svo mikill raki í loftinu að ég átti erfitt með andardrátt. Og svo svitnaði ég eins og svín. Það rigndi líka af og til. Svo um kvöldið þá voru hér þrumur og eldingar í rúma 2 tíma. Það var rosalega flott fannst mér. Mikið af eldingum sem lýstu upp íbúðina og þrumur sem létu jörðina skjálfa liggur við.

_____________o_____________

Hörður er í prófum núna. Hann tekur 5 próf, 3 skrifleg og 2 munnleg. Hann þarf að fá 8 í 4 af þessum prófum til að mega halda áfram. 8 á dönskum einkunnaskala er sama og 6 á íslenskum. Hann er búinn í tveimur prófum og þau gengu ágætlega. Hann fær ekki að vita niðurstöður fyrr en í lok júní. Við vonum bara það besta.

_____________o_______________

Ég mæti enn á dönskunámskeiðið. Ég á að taka próf í lok júní til að færa mig upp um bekk. Prófin þarna eru svipuð og stúdentspróf í dönsku. Maður fer í munnlegt próf og þar þarf maður að segja frá bók sem maður hefur lesið (danskri auðvitað) og svo tala um eitthvað efni sem maður dregur. Í skriflega prófinu lesskilningur. Þar er texti sem maður les og svarar svo spurningum úr honum. Það er líka hlustunaræfing sem maður þarf að svara spurningum úr. Hún er víst erfiðust.
Ég er alveg búin að sjá það að ég er mjög viðkunnaleg manneskja. Alla vega hópast að mér fólk úr öllum heimsálfum. Það liggur við að það sé slegist um að fá að sitja við hliðina á mér (ekki verra að ég er fljót að gera öll verkefni og allir fá að sjá hjá mér). Kennarinn kallar mig einkaritarann.
Á fimmtudaginn komu nokkrir nýjir í bekkinn, þ.e.a.s. fólk sem var að færast upp um bekk. Þar á meðal voru Bandaríkjamaður og Frakki. Mér finnst æðislegt að tala dönsku við Bandaríkjamann.
Gaman að segja frá því að þegar ég er að labba á námskeiðið að þá geng ég framhjá götum eins og: Bergthorasgade, Halfdansgade, Gullfossgade, Njalsgade, Gunnløgsgade og Leifsgade. Hringir þetta ekki bjöllum?

Hej hej Yoa

9 ára í dag

2005-06-02T14:22:00.000+02:00

Já hún Bella mín er orðin 9 ára gömul. Hún er að verða öldruð eða hún er orðin öldruð. Annars geta chihuahua hundar lifað lengi, 16-18 ár. Þannig hún á kannski jafnmikið aftir. Ég vona það allavega. Ótrúlegt hvað manni getur þótt vænt um eina skepnu.

Á döfunni

2005-06-02T14:08:00.000+02:00

14. júní: Fáum íbúðina á Kagsaa (í síðasta lagi)

17. júní: Síðasta próf hjá Herði

19. júní: Hörður fer til Íslands að afla tekna

24. júní: Eva og Helga Katrín koma til okkar

1. júlí: 3 ára afmælisveisla haldin á Kagsaa

2. júlí: Mamma og Grétar koma með Glóa

2. júlí: 23 ára afmælisveisla haldin á Kagsaa

10. júlí: Ég, Loki og Glói verðum ein

31. júlí: Skilum íbúðinni við Haydnsvej

Í þá gömlu góðu daga.....

2005-05-31T20:15:00.000+02:00

Hér erum við á leiðinni á árshátíð hjá MR, við erum 16 ára. ÉG er í brúðarkjólnum hennar mömmu og Hörður í brúðarfötum af afa sínum.

Forfeður mínir

2005-05-31T17:59:00.000+02:00

Ég var að hugsa um hann Harald afa minn um daginn og hvað ég vildi að ég hefði þekkt hann betur. Persónu hans. Fyrir mér var hann lengst af gamall veikur maður. Þegar ég var yngri var ég alltaf hrædd við hann, fannst hann frekar ógnvekjandi. Mér fannst afi alltaf vera eins og gamli maðurinn og hafið. Þegar ég var lítil var hann með alskegg, sem mér þótti ekkert gott að kyssa. Ég veit hann var mjög duglegur og vinnusamur maður sem tókst að koma 10 börnum, sem aldrei bjuggu við fátækt, á legg. Hann giftist ömmu minni þegar hann var tvítugur og var giftur henni í 66 ár þar til hann dó. Vá það finnst mér frábært. Ég man þegar ég var yngri og þau bjuggu í Markholtinu í Mosfellsbæ, þá lét afi setja spegil fyrir aftan stólinn sinn í eldhúsinu svo amma gæti séð sjálfan sig í spegli þegar hún væri að rífast við hann. Ég man líka ein jólin að afi keypti happaþrennur fyrir einhverja þúsundkalla og gaf ömmu í jólagjöf. Þau voru orðin svo rugluð að skafa af öllum happaþrennunum að þau voru alveg búin að missa tökin á því hvað væri vinningur og hvað ekki. Er það ekki húmoristi sem gerir svona?
Það er alltaf svo auðvelt að óska sér eftir á. Af hverju talaði ég ekki meira við forfeður mína á meðan þau lifðu? Núna á ég eina ömmu á lífi. Hún er orðin frekar lasin. Henni finnst ekkert gaman að fá gesti, vill helst að maður fari áður en maður er farin úr skónum. Mér þykir rosalega vænt um ömmu mína en mér þykir líka erfitt að heimsækja hana núna. Núna vildi ég að ég hefði verið duglegri að tala við hana þegar hún var hress. Ég hef samt talað mest við hana af öfum mínum og ömmum. Föðurömmu og afa missti ég fyrir rúmum 10 árum. Þá var ég bara unglingur. Mikið vildi ég geta sest niður með þeim núna og talað við þau um það sem mér býr í brjósti. ÉG var mjög mikið hjá þeim þegar ég var yngri. Ég var þeirra fyrsta barnabarn og hjá þeim horfði öðruvísi við en hjá móðurömmu og afa, sem eiga 37 barnabörn og ég var númer 31 í röðinni.
Ég tengdist afa Bjössa afar sterkum böndum. Hann var yndislegur. Besta manneskja sem ég hef hitt á lífsleiðinni. Hann kenndi mér svo margt. Ég sakna hans svo mikið.
Ég skal segja ykkur frá honum síðar.
Kveðja Jóhanna

Nýjar myndir

2005-05-31T00:17:00.000+02:00

Var að setja inn nokkrar myndir, héðan og þaðan bara. Ef þið hafið áhuga þá eru þær hérna.

Danskur vs. íslenskur leikskóli

2005-05-30T21:33:00.000+02:00

Loki var að byrja sína þriðju viku á nýja DANSKA leikskólanum sínum. Þetta er búið að ganga vonum framar. Aðlögunin hefur verið einstaklega ljúf, enginn grátur og ekkert: Mamma ég vil ekki fara á leikskólann. Mun betra en þegar hann byrjaði á leikskóla á Íslandi. Kannski er það vegna þess að hann er orðinn 9 mánuðum eldri, kannski vegna þess að við höfum nógan tíma fyrir þessa aðlögun eða kannski vegna þess að danskir leikskólar eru öðruvísi en íslenskir. Hérna ætla ég að telja upp þau atriði sem eru öðruvísi á dönskum og íslenskum leikskólum eins og það snýr að mér.

Ísland:
Allt mjög niðurneglt og í föstum skorðum sem erfitt er að breyta. Börnin bara inni á sinni deild og fara helst ekkert þaðan út.
Maður kaupir ákveðinn tímafjölda og þarf að borga aukalega fyrir hvert korter sem barnið er lengur. Átta tímar kosta 27.500 (Í Mosó)
Eiginlega eingöngu konur á íslenskum leikskólum.
Börnin fá allan mat á leikskólanum. (Eini plúsinn við íslenska leikskóla)

Danmörk:
Börnin miklu frjálsari, ekki þessar skorður. Fá að valsa meira um leikskólann.
Leikskólinn opinn frá 6.30 til 17.00. Leikskólagjöld tæpar 20.000. Barnið má koma hvenær sem er á þessum tíma, þess vegna vera allan tímann en samt borga sama gjald.
4 karlmenn á þessum leikskóla sem Loki er á. '
Börnin þurfa að hafa með sér matarpakka fyrir hádegismatinn, en fá morgunmat til kl. 9 og svo brauð og ávexti kl. 14.

ÉG er allavega mjög sátt við þennan leikskóla sem Loki er á. En svo erum við að flytja í júní, og þá verðum við minnst 30 mín á leiðinni á þennan leikskóla þannig ég hugsa að við neyðumst til að sækja um flutning uppí Herlev. Vonandi verðum við heppin með leikskóla þar líka.

Nóg um þetta í bili, Yoa

Muna sólarvörn

2005-05-29T19:14:00.000+02:00

Brunarústirnar einar

2005-05-29T11:15:00.000+02:00

Ég er ekki viss hvort þið hafið heyrt það en það er búið að vera GEGGJAÐ veður í Baunalandi núna í 5 eða 6 daga. Í gær náði hitinn hámarki 29 stig í Kaupmannahöfn og þá ákvað feita bleika pakkið að skunda niður á strönd. Við fórum á Bröndby strönd sem er ekki langt héðan. Það var góður blástur á ströndinni svo manni varð ekkert of heitt. Bar vel af sólarvörn á barnið en ekki á mig (var nú ekki mjög fáklædd hvort eð er, vildi ekki sjokkara slanka fólkið) og alls ekki á Hörð þar sem hann er nú ekki með viðkvæma húð :S. Við vorum í ca 4 tíma útí í góða veðrinu og allt í gúddí. En þegar heim var komið var Loki sá eini sem ekki var rauður sem tómatur og brunninn sem kol. Andlitið á mér varð verst úti en Hörður, greyið Hörður. Eini staðurinn sem hann er ekki brunninn á er frá mitti og niður að hnjám. Ég skal skella inn mynd af honum seinna. Hann á alla mína samúð (ég kannast við brunasár), við Loki erum búin að vera dugleg að bera á hann Aloa Vera gúrku gel til að lina sársaukann. En málið er, hann verður síðan fallega brúnn en ekki ég. ÉG verð rauð, rauðari, rústir. En það er voða gaman að hafa svona gott veður, og athugið, það er maí hjá okkur. Ekki einu sinni komið mitt sumar. Hvernig verður þetta í júlí?

Hej hej Yoa

Ég gafst upp á blog.central

2005-05-29T10:35:00.000+02:00

Ég var búin að lenda of oft í því að vera búin að skrifa LAANGAN texta og kviss bæng horfinn...
Ég er líka orðin doldið þreytt á lúkkinu á blog.central. Æi mig langar að breyta til. Kannski er ég að vonast til að með því að flytja bloggið verði ég duglegri að blogga. Ég er að leita að öllum afsökunum fyrir þessari bloggleti minni. Vonum að þessi breyting dugi.